Hierbij het muzieklijstje dat ik heb ingeleverd voor de VPRO Gids. (Heb al even geen muziekartikel meer voor ze geschreven, maar toch leuk dat ik een duit in het zakje mocht doen…)

1. Spinvis: Tot ziens, Justine Keller
2. Bon Iver: Bon Iver
3. The Black Keys: El Camino
4. Alamo Race Track : Unicorn Loves Dear
5. Alex Turner: Submarine (EP)
6. The Roots: Undun
7. PJ Harvey: Let England Shake
8. The Pains of Being Pure at Heart: Belong
9. Eins Zwei Orchestra: 100 Colors
10. TV on the Radio: Nine Types of Light

Het viel niet mee: heb de afgelopen weken veel overzichten bekeken en de best gewaardeerde albums beluisterd, maar vond het geen muzikaal topjaar. Wat al blijkt uit mijn nummer 1: op de nieuwe Spinvis staan een paar briljante en beeldschone liedjes, maar ook wel wat skip-tracks. En de nieuwe Bon Iver is betoverend, maar mist de pakkende popsongs van het debuut. Daarnaast had ik graag nog een lekkere foute popplaat willen toevoegen, iets in de lijn van Tiga of Justin Timberlake, maar in die categorie kwam ik weinig beklijvends tegen.

Goed, genoeg zuurheid. Grote ontdekking waren voor mij de Black Keys. Eerder konden ze me als nog groezeliger neefje van The White Stripes niet boeien, maar nu ze met behulp van producer Danger Mouse wat gestroomlijnder klinken ben ik om. Best uniek, dat een knieval voor de radio een veel beter eindproduct oplevert. (Overigens had ik het geluk deze plaat een hele dag op de Luisterpaal van 3voor12 te kunnen beluisteren voor ie er zonder pardon werd afgehaald. Blijkt dat de band bij nader inzien geen gestreamde muziek wil aanbieden – ook niet op Spotify! Net wanneer ik de compact disk met pijn in het hart had doodverklaard.)

De rest van de albums zijn geen meesterwerken, maar gewoon fijne platen met een paar uitschieters. (Check bijvoorbeeld Heart in Your Heartbreak van The Pains, of Tonight van Eins Zwei Orchestra.)

Tegenvallers: Radiohead (zeker na meesterwerk In Rainbows), Iron & Wine, Death Cab for Cutie.

Binnenkort de beste films.