Terwijl de mix en master van het nieuwe Ponoka-album kritisch worden beluisterd, de tekst van het boek wordt nageplozen op foutjes en de vormgeving een laatste update krijgt – wat een boel werk weer, dit project – is op 3voor12 vast een interviewtje te lezen over ‘Verdwaald in Ponoka’.
Laatste studiodag met Mevrouw Tamara
Leuk, zaterdag Mevrouw Tamara in de studio gehad om wat zang op te nemen voor de nieuwe Ponoka-cd. Daarmee zijn de opnames eindelijk afgerond en kunnen we gaan mixen.
Omdat onze voormalige zangeres Alice ten Brinke er vorig jaar mee stopte, zochten we een vervanger voor de nieuwe plaat. Theo zag Tamara (vorig jaar deelnemer aan tv-programma De beste singer-songwriter van Nederland) in een Amsterdamse kroeg spelen en vroeg of ze zin had wat nummers mee te zingen. Dat had ze dus wel.
Album ‘Lost in Ponoka’ verschijnt in september. Dat duurt inderdaad nog even, het bijbehorende boek met foto’s en verhalen vergt nog wat werk, vandaar.
Hoogtepunten Rotterdam
Zo, terug van tien dagen Rotterdam. Interessante films gezien en gesprekken gevoerd. Een paar hoogtepunten.
Io e te *** De nieuwe Bertolucci, aardig coming-of-age-drama. Lees hier een profiel van de film + gesprekje met meester Bertolucci. Wel een eer hem te mogen spreken.
Wadjda **** Winnaar publieksprijs in Rotterdam is de eerste film die volledig is opgenomen in Saoedi-Arabië, en dan nog wel door een vrouw. Bekijk hier mijn interview met de maakster.
Berberian Sound Studio **** Originele, bizarre horrorpastiche (zonder bloed trouwens). Beetje onbevredigend slot, dat wel. Lees hier profiel + interview maker. (Leuke droge Brit, bij release in april waarschijnlijk langer interview te zien in CinemaTV.)
Stoker **** Zeer stijlvolle én zeer macabere ode aan Hitchcock en Dracula, van Koreaan Park Chan-wook (Oldboy). Lees hier profiel + interview met Park. (Was boeiend gesprek, bij release in april langer interview in VPRO Gids.)
Nairobi Half Life *** Sympathieke Keniaanse schelmenfilm in traditie van Cidade de Deus en Slumdog Millionaire, van producent Tom Tykwer. Bekijk hier interview met regisseur David Gitonga.
Old-school innovatie van Beck
Wat word ik blij van Song Reader, het nieuwe album van Beck. En dat terwijl ik het nog niet eens heb gehoord. Waarin ik niet alleen sta: de plaat bestaat alleen op papier. Als bladmuziek. Twintig tracks, in notenbalken, samengebundeld met wat artwork en fraai uitgebracht door crea-uitgever McSweeney’s.
Sorry, ik ben er een beetje laat bij (het project werd vorige maand al besproken in de kranten en bij DWDD), maar het is behoorlijk verslavend om de vele verschillende online fanversies met elkaar te vergelijken, bijvoorbeeld hier op de officiële site.
Bijzonder inspirerend, deze democratische old-school innovatie. Hier legt Beck er zelf wat over uit: ‘These songs are meant to be pulled apart and reshaped. (…) I think some of the best covers will reimagine the chord structure, take liberties with the melodies, the phrasing, even the lyrics themselves. There are no rules in interpretation.’
Beste films van 2012
Deze week mijn toptienlijstje ingeleverd voor de VPRO Gids. T.z.t. te lezen op Cinema.nl, nu vast hier. (Heb behoorlijk veel gezien dit jaar, maar natuurlijk niet alles – verwacht The Hobbit bijvoorbeeld nog wel leuk te gaan vinden…)
1. Life of Pi van Ang Lee - De oogstrelende presentatie van dit fantasievolle pleidooi voor een spirituele blik moet zelfs de grootste scepticus kunnen raken. Verstilde spektakelcinema in kunstig 3D. (Te zien vanaf 20 december.)
2. Amour van Michael Haneke - Haneke zoomt nu eens niet in op de consequenties van geweld, haat of onverschilligheid, maar van liefde. Het resultaat is wrang als altijd, maar ook verrassend teder en daardoor hartverscheurend.
3. Jagten van Tomas Vinterberg – Na Festen weer een misbruikdrama van Vinterberg, nu over een vals beschuldigde kleuterleider. Mads Mikkelsen blinkt uit in een ijzingwekkende vertelling die veel subtieler is dan de jachtmetafoor in de titel.
4. Take Shelter van Jeff Nichols – Onheilspellend drama gaat over angst, crisis, psychische problemen en het einde der tijden, maar vooral over liefde en trouw: liever samen de Apocalyps tegemoet dan alleen verdergaan.
5. À perdre la raison van Joachim Lafosse – Hoe kom je ertoe je eigen kinderen om te brengen? Geen film kan die vraag beantwoorden, maar Lafosse en zijn fantastische acteurs geven het leed wel een menselijk gezicht.
6. Moonrise Kingdom van Wes Anderson – Anderson verrast allang niet meer, maar blijft prachtige personages, decors en dialogen toevoegen aan zijn unieke universum.
7. Take This Waltz van Sarah Polley - Het venijn zit in de staart van deze moderne variant op David Leans Brief Encounter, met geweldige Michelle Williams als loner met existentiële crisis.
8. De rouille et d’os van Jacques Audiard – Masterclass acteren van Schoenaerts en Cotillard in potig liefdesdrama met effectief melodramatische finale.
9. Kauwboy van Boudewijn Koole – Jawel, subtiele Nederlandse films bestaan best. ‘Jeugdfilm’ is een te beperkte categorie voor Kooles portret van een eenzame joch dat troost vindt bij een tamme vogel.
10. Win Win van Thomas McCarthy (alleen op dvd) - Een niemendal, maar wat een fijn warm filmpje weer van de maker van The Station Agent en The Visitor, vol echte mensen met wie je graag een paar uur doorbrengt.
Gewapende overval door Ponoka-fans?
Gisteren vond een gewapende overval plaats in Zegveld. Van Woerden.tv: ‘Na de overval is het drietal gevlucht in een bordeaux rode Citroën Berlingo in de richting van de Woerdense Verlaat. (…) De auto is aangetroffen op de Boschsloot in Zegveld (zie foto).’
Mooi is dat, blijken het Ponoka-fans te zijn (blauwe sticker in ruit = Built to Fly-bumpersticker)!
Kerst met Sufjan
Ik kan Sufjan Stevens eerlijk gezegd niet meer zo volgen de laatste jaren, maar toch geinig dat ie (na een eerdere megacollectie) weer een kerstalbum heeft gemaakt met 58 (!) nieuwe tracks. Hier te beluisteren.
Een paar nummers zijn gratis te downloaden. Zoals Christmas Unicorn, met hilarische tekst en totaal over the top uitro, zoals we intussen van hem kunnen verwachten, waarin Joy Division ook nog even voorbij komt.
Eins, Zwei Orchestra met Bollywood-twist
Nieuw project van vrienden Stefan en Lydia van Maurik. Veelbelovend!
Facebookmaffia
Fijn citaat uit stuk van Leonie Breebaart, uit Trouw van zaterdag:
‘Vooral jongeren, die niet voor ouwelijk versleten willen worden, zijn gevoelig voor het verbindingsoptimisme van de Facebookmaffia. Ervaren wereldburgers hebben de taak hun te vertellen dat Facebook vaak lijkt op een oostblokfeestje, waarbij je er altijd rekening mee moest houden dat er een microfoontje achter het behang geplakt kon zitten. Vooruitgang lijkt soms net achteruitgang.’
De laatste maanden zat ik alleen in functie op Twitter, als @RickCinemaNL, met commentaar over films. Vanaf heden ook privé: @rick_de_gier. Ik zal m’n best doen het boeiend te houden.
